เนื้อหาในบทความ
- กำหนดผลลัพธ์และหน่วยก่อนคำนวณค่าคาดหมาย
- แจกแจงสามกรณีให้ครบและไม่ซ้ำกัน
- หักเวลาเตรียมเพียงครั้งเดียว
- แยกค่าคาดหมายจากโอกาสประหยัดเวลาสุทธิได้มากกว่า 0
- เปลี่ยนเวลาเตรียม โดยคงสมมติฐานอื่น
- เปลี่ยนความน่าจะเป็น แต่ผลรวมต้องยังเป็น 1
- ค่าคาดหมายเป็นบวกยังมีโอกาสใช้เวลาเพิ่ม
- คำถามที่พบบ่อย
- อ่านเพิ่มเติม
- แหล่งข้อมูลและขอบเขต
กำหนดผลลัพธ์และหน่วยก่อนคำนวณค่าคาดหมาย
วิธีหาค่าคาดหมายคือ นำผลลัพธ์แต่ละค่าคูณความน่าจะเป็นของค่านั้น แล้วบวกผลคูณทั้งหมด จึงเป็นค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักด้วยความน่าจะเป็น และมีหน่วยเดียวกับผลลัพธ์ ก่อนคำนวณต้องแยกว่าจะวัดเวลารวม เวลาที่ประหยัดก่อนหักเวลาเตรียมงาน หรือเวลาที่ประหยัดสุทธิหลังหักเวลาเตรียมงาน เพราะเป็นคนละปริมาณ
สมมติว่าวิธีเดิมใช้เวลา 60 นาทีต่อหนึ่งงาน วิธีใหม่ต้องเตรียม 12 นาทีทุกครั้ง แล้วใช้เวลาทำงาน 20, 45 หรือ 75 นาที โดยตั้งความน่าจะเป็นไว้ที่ 1/4, 1/2 และ 1/4 ตามลำดับ ทั้งเวลาและความน่าจะเป็นเป็นตัวเลขสมมติ ไม่ใช่ข้อมูลประสิทธิภาพจริง หลังหักเวลาเตรียม ผลสุทธิที่ประหยัดคือ 28, 3 และ −27 นาที ค่าลบหมายถึงใช้เวลาเพิ่มจากวิธีเดิม
ภายใต้เงื่อนไขนี้ ค่าคาดหมายของเวลาที่ประหยัดสุทธิคือ 7/4 หรือ 1.75 นาที ไม่ได้บอกว่าครั้งถัดไปจะประหยัดได้เท่านี้ และไม่ได้พิสูจน์ว่าความน่าจะเป็นที่ตั้งไว้นั้นถูกต้อง
แจกแจงสามกรณีให้ครบและไม่ซ้ำกัน
ในหนึ่งครั้งของแบบจำลองจะเกิดเพียงกรณีเดียว และทั้งสามแถวครอบคลุมผลทั้งหมด ความน่าจะเป็นแต่ละค่าต้องไม่ติดลบและรวมเป็น 1: 1/4 + 1/2 + 1/4 = 1 กรณีภายในครั้งเดียวนี้ไม่ใช่เหตุการณ์อิสระ เพราะเมื่อกรณีหนึ่งเกิด อีกสองกรณีจะไม่เกิดพร้อมกัน
| กรณี | ความน่าจะเป็นสมมติ | เวลาทำงาน | ประหยัดสุทธิ: 60 − 12 − เวลาทำงาน | ความน่าจะเป็น × ผลสุทธิ |
|---|---|---|---|---|
| ใช้เวลาน้อย | 1/4 | 20 นาที | 28 นาที | 7 นาที |
| กรณีกลาง | 1/2 | 45 นาที | 3 นาที | 1.5 นาที |
| ใช้เวลามาก | 1/4 | 75 นาที | −27 นาที | −6.75 นาที |
หากงานจริงมีเวลาแบบอื่นด้วย ตารางสามแถวนี้ยังไม่ครบ ต้องเพิ่มกรณีที่ตกหล่นและหาเหตุผลรองรับความน่าจะเป็น การหารน้ำหนักเดิมด้วยผลรวมไม่ได้ทำให้ผลลัพธ์ที่หายไปกลับมาอยู่ในแบบจำลอง
หักเวลาเตรียมเพียงครั้งเดียว
ให้ X เป็นนาทีที่ประหยัดสุทธิในหนึ่งครั้ง สูตร E[X] = Σ pᵢxᵢ หมายถึงบวกผลของแต่ละค่า xᵢ ที่คูณความน่าจะเป็น pᵢ ในตัวอย่างนี้ E[X] = 28 × 1/4 + 3 × 1/2 − 27 × 1/4 = 7 + 1.5 − 6.75 = 1.75 นาที
- หาผลสุทธิแต่ละกรณีแล้วถ่วงน้ำหนัก
- 28 × 1/4 + 3 × 1/2 − 27 × 1/4 = 7/4 นาที
- หาค่าคาดหมายของเวลาทำงานก่อน
- 20 × 1/4 + 45 × 1/2 + 75 × 1/4 = 185/4 = 46.25 นาที
- หักเวลาทำงานและเตรียมออกจากเกณฑ์
- 60 − 46.25 − 12 = 1.75 นาที
ก่อนหักเวลาเตรียมงาน ค่าคาดหมายของเวลาที่ประหยัดคือ 60 − 46.25 = 13.75 นาที หัก 12 แล้วเหลือ 1.75 นาที หากใช้ผลสุทธิ 28, 3 และ −27 ไปแล้ว ต้องไม่หัก 12 จากค่าคาดหมายซ้ำ ส่วนการเฉลี่ยทั้งสามค่าแบบน้ำหนักเท่ากันจะได้ 4/3 นาที ซึ่งไม่ใช่คำตอบของการแจกแจงเดิม เพราะกรณีกลางมีน้ำหนักมากกว่า
เมื่อหน่วยตรงกัน กฎ E[G − C] = E[G] − E[C] ไม่ต้องอาศัยความเป็นอิสระ ในตัวอย่างนี้เวลาเตรียมคงที่ 12 นาที หากแต่ละกรณีเตรียมไม่เท่ากัน ต้องหักเวลาที่ตรงกับแต่ละแถวก่อนถ่วงน้ำหนัก อย่าหักซ้ำหรือผสมหน่วย
แยกค่าคาดหมายจากโอกาสประหยัดเวลาสุทธิได้มากกว่า 0
ค่าคาดหมายของเวลาที่ประหยัดสุทธิในตัวอย่างคือ 1.75 นาที แต่หนึ่งครั้งมีผลเพียง 28, 3 หรือ −27 นาที จึงไม่มีแถวใดเท่ากับ 1.75 นี่เป็นลักษณะของตัวอย่างนี้ ไม่ใช่กฎว่าค่าคาดหมายจะตรงกับผลที่เป็นไปได้ไม่ได้เลย โอกาสที่เวลาประหยัดสุทธิมากกว่า 0 คือ 1/4 + 1/2 = 3/4 เพราะสองกรณีแรกประหยัดเวลาได้ ความน่าจะเป็นนี้ต่างจากจำนวน 1.75 นาที และไม่ใช่อัตราทำงานสำเร็จ
ค่าเฉลี่ยจากงานที่ทำเสร็จจริงขึ้นกับผลที่เกิดในชุดนั้น ส่วนค่าคาดหมายนี้มาจากการแจกแจงที่สมมติขึ้น ไม่รับประกันว่าค่าเฉลี่ยจากจำนวนครั้งจำกัดจะเท่ากับ 1.75 นาที
เปลี่ยนเวลาเตรียม โดยคงสมมติฐานอื่น
ให้ c เป็นเวลาเตรียมคงที่ต่อครั้ง หน่วยนาที หากเวลาทำงานและความน่าจะเป็นเดิมไม่เปลี่ยน จะได้ E[X] = 55/4 − c = 13.75 − c นาที ผลสุทธิแต่ละแถวเปลี่ยน แต่การแจกแจงเวลาทำงานยังเหมือนเดิม
| เตรียมต่อครั้ง | ค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิ | ความหมายในแบบจำลอง |
|---|---|---|
| 12 นาที | 7/4 = 1.75 นาที | ค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิเป็นบวก |
| 55/4 = 13.75 นาที | 0 นาที | จุดที่ค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิเป็นศูนย์ |
| 15 นาที | −5/4 = −1.25 นาที | ค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิเป็นลบ |
จุด 13.75 นาทีเป็นผลทางพีชคณิตภายใต้สมมติฐาน ไม่ใช่เวลาเตรียมที่วัดได้ และไม่รับประกันว่าครั้งใดจะไม่เสียเวลาเพิ่ม หากเวลาทำงานหรือความน่าจะเป็นเปลี่ยนด้วย จุดเดิมก็ไม่ใช่คำอธิบายของแบบจำลองใหม่
เปลี่ยนความน่าจะเป็น แต่ผลรวมต้องยังเป็น 1
กลับมาใช้เวลาเตรียม 12 นาที กำหนดความน่าจะเป็นของกรณีกลางไว้ที่ 1/2 ให้กรณีใช้เวลามากมีความน่าจะเป็น q และกรณีใช้เวลาน้อยมีความน่าจะเป็น 1/2 − q การเพิ่ม q จึงย้ายน้ำหนักจากกรณีเร็วไปช้า เมื่อ 0 ≤ q ≤ 1/2 น้ำหนักทั้งสามจะไม่ติดลบและรวมเป็น 1
จะได้ E[X] = 28(1/2 − q) + 3(1/2) − 27q = 31/2 − 55q นาที ค่าคาดหมายเป็นศูนย์เมื่อ q = 31/110 เป็นจุดเปลี่ยนเครื่องหมายในแบบจำลองที่คงเงื่อนไขอื่น ไม่ใช่ค่าประมาณโอกาสเกิดกรณีช้าจริง
| โอกาสช้า q | โอกาสเร็ว 1/2 − q | ค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิ |
|---|---|---|
| 1/5 | 3/10 | 9/2 = 4.5 นาที |
| 1/4 | 1/4 | 7/4 = 1.75 นาที |
| 3/10 | 1/5 | −1 นาที |
นี่คือสมมติฐานทางเลือก ไม่ใช่ความน่าจะเป็นที่วัดจริงหรือช่วงที่พิสูจน์แล้วว่าสมเหตุสมผล การวิเคราะห์ความไวบอกว่าคำตอบขึ้นกับข้อมูลนำเข้าอย่างไร แต่ไม่ยืนยันว่าข้อมูลนั้นถูกต้อง การใช้จริงยังต้องมีหลักฐานเรื่องกรณี เวลา ความน่าจะเป็น และผลที่อาจตกหล่น
ค่าคาดหมายเป็นบวกยังมีโอกาสใช้เวลาเพิ่ม
กรณีช้าเดิมใช้เวลารวมเตรียม 87 นาที มากกว่าเกณฑ์ 27 นาที แม้ค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิเป็นบวก กรณีนี้ยังมีโอกาส 1/4 ค่าเฉลี่ยค่าเดียวจึงไม่บอกผลที่เป็นไปได้ทั้งหมด
การทำจำนวนครั้งคงที่ก็ไม่รับประกันประหยัดสุทธิ แม้เพิ่มสมมติฐานว่าแต่ละครั้งเป็นอิสระกัน การเกิดกรณีช้าทุกครั้งในจำนวนครั้งจำกัดก็ยังมีความน่าจะเป็นมากกว่า 0 นี่คือข้อจำกัดของการรับประกัน ไม่ใช่เหตุผลให้ทำซ้ำเพื่อเอาเวลาที่เสียไปคืน
คำถามที่พบบ่อย
ทำไมค่าคาดหมายอาจไม่ตรงกับผลใดในตาราง?
ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักไม่จำเป็นต้องเท่ากับผลหนึ่งที่เกิดได้ แต่บางแบบจำลองก็อาจเท่ากัน ตัวอย่างนี้มีค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิ 1.75 นาที ขณะที่หนึ่งครั้งได้ 28, 3 หรือ −27 นาที ควรอ่านรายการผลลัพธ์คู่กับค่าเฉลี่ย เพื่อเห็นสิ่งที่ค่าเดียวไม่ได้แสดงแยกไว้
โอกาสประหยัดเวลาสุทธิมากกว่า 0 ที่ 75% ต่างจาก 1.75 นาทีอย่างไร?
75% รวมความน่าจะเป็นของสองผลสุทธิที่มากกว่า 0 ส่วนค่าคาดหมายถ่วงน้ำหนักเวลาทั้งสามค่า รวม −27 นาทีด้วย ความน่าจะเป็นไม่มีหน่วยเวลา แต่ค่าคาดหมายเวลาประหยัดสุทธิมีหน่วยนาที
ถ้ายังไม่รู้ความน่าจะเป็นจริงควรตีความอย่างไร?
คำตอบขึ้นกับสมมติฐาน ต้องระบุให้ชัด ใช้การแจกแจงที่ถูกต้อง และแสดงว่าเปลี่ยนข้อมูลนำเข้าแล้วคำตอบเปลี่ยนอย่างไร การคำนวณไม่ได้ทำให้สมมติฐานกลายเป็นความถี่ที่สังเกตจริงหรือรับประกันงานจริง และต้องไม่หักเวลาเตรียมซ้ำ
อ่านเพิ่มเติม
คู่มือเดิมต่อไปนี้อธิบายราคาสัญญาเหตุการณ์ ต้นทุนจริง และขั้นตอนคำสั่ง เป็นคำอธิบายเพิ่มเติม ไม่ใช่คำแนะนำให้เข้าร่วมหรือยืนยันสิทธิใช้งาน
แหล่งข้อมูลและขอบเขต
งาน เวลา และความน่าจะเป็นในตัวอย่างเป็นสิ่งสมมติ แหล่งข้อมูลรองรับนิยามทางคณิตศาสตร์และวิธีวิเคราะห์ ไม่ยืนยันประสิทธิภาพ ค่าจ้าง รายได้ หรือสิทธิของบุคคล วันที่ตรวจแหล่งข้อมูลคือ 17 ตุลาคม 2026 ซึ่งไม่ใช่วันเผยแพร่ของแหล่งข้อมูล ส่วนหน้า Green Book แสดงการปรับปรุง 5 กุมภาพันธ์ 2026
- OpenStax: Statistics หัวข้อ 4.2 — ค่าคาดหมายเป็นค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักด้วยความน่าจะเป็น
- Penn State STAT414 บท 7 — ผลลัพธ์ไม่ต่อเนื่องและการแจกแจงความน่าจะเป็นที่ถูกต้อง
- Penn State STAT414 บท 8 — ค่าคาดหมาย การแปลง และความต่างระหว่างค่าเฉลี่ยกับผลที่เกิดจริง
- Northeastern University: Random Variables หัวข้อ 2.1 — ค่าคาดหมายจำกัด สมบัติเชิงเส้น และเงื่อนไขความเป็นอิสระ
- กระทรวงการคลังสหราชอาณาจักร: The Green Book (2026) — อ้างเฉพาะวิธีวิเคราะห์ความไวและจุดเปลี่ยนในการประเมินภาครัฐของสหราชอาณาจักร ไม่ใช่กฎการเงินหรือกฎหมายทั่วโลก
HypaForecast เผยแพร่คู่มือเพื่อการศึกษาและดำเนินตลาดคาดการณ์ผลเหตุการณ์ บทความนี้อธิบายคณิตศาสตร์ของแบบจำลองสมมติ ไม่แนะนำผลิตภัณฑ์ การซื้อขาย หรือการเงินส่วนบุคคล
แชร์คู่มือนี้